Hem üretim sürecinde hem teknolojide siyasi olarak sistematik bir şekilde kaynak israfını dikkate almıyorlar. Örneğin; ürünlerin ne zaman eskiyeceğini planlıyorlar. Sayısız marka ve ürün üretiliyor fakat hepsi neredeyse birbirisinin aynısı.
Şu an yaşadığımızı sandığımız refah aynı zamanda -bilerek ya da bilmeyerek- bir tür şizofrenik varoluşa neden oluyor. Bu toplumda inanılmaz yüksek derecede saldırganlık ve yıkıcılık biriktiğini üzülerek söylemek istiyorum. İçi boş refah ile en fazla da bu olurdu zaten.
İnsanları kontrol etmek gerektiği fikri baştan yanlıştı. İnsanların içsel duygusal güdüleri var ama bunlar kendi içinde şiddet dolu veya kötü değildi. Bu güdüleri tehlikeli yapan şey; onları bastıran ve çarpıtan iktidar politikaları ve toplumdur.
Modern psikolojide belki de en çok kullanılan ifadelerden birisi “çevreye uyum sağlayamayan” ifadesidir. Uyumsuz lafı, modern çocuk psikolojisinin ayrılmaz bir parçasıdır.
Elbette hepimiz nevrotik ve şizofrenik bir yaşamdan kaçınmak için uyum sağlamaya çalışırız. Ancak sonuç bölümüne yaklaşırken, samimiyetle şunu söylemek isterim: Toplumumuzda ve yaşadığımız evrende öyle şeyler var ki, bunlara uyum sağlayamadığım için gurur duyuyorum!
İçinde iyi niyet taşıyan bütün insanları da güzel bir toplum varolana kadar bunlara uyum sağlamamaya davet ediyorum. Dürüstçe ifade ediyorum; asla dil, din, ırk, mezhep ayrımına ve ayrımcılığa uyum sağlamaya niyetim yok.
İhtiyaçları çoğunluktan esirgeyip, lüksleri azınlığa dağıtan bir ekonomik sisteme uyum sağlamaya hiç niyetim yok. Refah toplumu içinde, yaratıcının yarattığı milyonlarca çocuğu fakirlik, taciz, tecavüz kafesinin içerisine sıkıştırıp boğulmaya bırakan bir ekonomik sisteme uyum sağlamaya hiç niyetim yok!